Gevoeligheid en zelfvertrouwen …. Een moeilijke combinatie?!?

Afgelopen week was er een ouderavond bij ons op school. Stefan Pont, systeemtherapeut, ontwikkelingspsycholoog en schrijver, hield een interessante lezing over het ontwikkelen van zelfvertrouwen bij je kind. Hij heeft een mooie “regel”; 2 x Nee is Ja. Is iets gevaarlijk? Heeft iemand er last van? Allebei nee? Laat je kind dan vooral experimenteren en oefenen!. Jouw kind groeit van eigen initiatief, verantwoordelijkheid, een complimenten op het resultaat, af en toe tegenslag en weer door. En vooral zelf voorleven als ouder! was een van zijn tips.
En ik moet zeggen deze tip geef ik ook altijd mee bij ouders in mijn praktijk.

Maar hoe doe je dit nou bij een gevoelig kind of als jij als ouder zelf gevoelig bent? Gevoeligheid kan samen gaan met schrik, spanning en diep nadenken. En wat nou als jij nou een sensitief kind heeft dat alles intens ervaart? Dat diep nadenkt over wat er (nog) komen gaat. En waarvan jij als ouder voelt tot in je eigen tenen dat hij of zij iets best een beetje spannend vind? Waarbij angst voor het onbekende of een voorzichtige manier van ontdekken eigenlijk de norm is? Of waarbij jij als ouder al snel voelt oei spannend, gaat  dit wel lukken? Hoe pak je het dan aan?

Deze kinderen roepen vaak bij jou als ouder op dat je ze wilt beschermen, dat je het ze gunt dingen op hun eigen tempo te ontdekken en je bent waarschijnlijk geneigd wat vaker voor ze in de bress te springen. Ze raken jouw als ouder vaak in je zorgzame en beschermende kant. En dan klinkt zo’n regel helemaal niet zo vanzelfsprekend.

Vanuit eigen ervaring kan ik je vertellen dat dit je echt voor uitdagingen kan stellen. Ik heb mijn dochter bijvoorbeeld toen zij in “badje 3” zat een aantal weken huilend overgedragen aan de badjuf. Niet omdat ze zwemmen niet leuk vond, maar omdat ze opeens niet meer kon staan. En ze had nog niet had geleerd hoe je al zwemmend adem moest halen. Maar zo als je wellicht snapt duurde het wel even voordat ze mij kon uitleggen wat haar angst was. Ook kinderfeestjes in een vreemd huis, uitstapjes naar iets nieuws of een verandering op school kon voor spanning zorgen.  Mijn eerste neiging als moeder was dan ook ach meisje kom maar. En toch ook deze kinderen groeien als ze zelf kunnen bepalen welke uitdaging ze pakken, van nieuwe dingen doen en hun succes klein en groot vieren!

Dus ik heb mezelf regelmatig als moeder een halt toe geroepen, mijn gevoel van zorg voor haar even geparkeerd en voor mijzelf en soms samen met haar onderzocht wat de spanning bracht. Wat zij nodig had om deze uitdaging wel aan te gaan en (niet geheel onbelangrijk) wat ik als moeder nodig had om haar met vertrouwen “in het diepe te gooien”. En dat heeft haar en mij veel gebracht. Ja, er zijn soms nog situaties die zij als spannend ervaart maar inmiddels weet ze dat dit oké is. Kan ze erop vertrouwen dat het goed komt, haar “gedachtekracht” aanspreken en vanuit vertrouwen en een stevige basis de situatie aan gaan.
En ik als moeder, ik heb onder ogen kunnen zien welke van mijn eigen angsten soms in de weg zaten als het niet lukte om haar met vertrouwen te laten gaan. Ik heb ontdekt wat mij weerhield en hoe ik dit los kan laten zodat zij er geen last van had. Want deze gevoelige kinderen voelen het direct als wij iets spannend vinden en dit helpt hen (onbewust) niet om zelfvertrouwen te krijgen.

Mocht jij een gevoelig kind hebben wat wel wat zelfvertrouwen kan gebruiken; laat het los en heb vertrouwen! Merk jij dat iets jouw remt om na 2x Nee= ja te kunnen zeggen? Onderzoek bij jezelf wat jouw remt. Vind je het fijn om dit samen te doen? Neem dan gerust contact op!
Merk je dat het diepe denken er voor zorgt dat jouw kind zelf de oplossing niet kan vinden? De Ik ben Oké training of een aantal coachingssessies gericht op gedachte kracht kunnen hier verandering in brengen.

Want gevoeligheid en zelfvertrouwen gaan prima samen!